Σχετικά με την εκκλησία
|
Eδάφιο
Μακάριοι οι φυλάττοντες τα μαρτύρια αυτού, οι εκζητούντες αυτόν εξ όλης καρδίας·
Translator-μεταφραστής
Αυτή τη στιγμή
| Η Ανεξερεύνητη Οδός |
|
Εγώ Είμαι Η Οδός… φώναξε ο Ιησούς. Ποιος άραγε θα τολμούσε να ισχυριστεί ότι Τον γνωρίζει κατά πάντα; Ποιος θα τολμούσε να ισχυριστεί ότι γνωρίζει ακριβώς την πορεία προς τον ουρανό; Ποιος είναι σίγουρος για τα επόμενα βήματα που έχει ετοιμάσει ο Χριστός για να περπατήσει η εκκλησία Του; Ποιος ξαναβάδισε στα ίχνη Του μέχρι τέλους; Στην Παλαιά Διαθήκη όταν ο Θεός, χρησιμοποιώντας το Μωυσή, έβγαλε το λαό Ισραήλ από τη γη της δουλείας, την Αίγυπτο, και αφού πέρασαν την Ερυθρά θάλασσα, τους οδήγησε μέσα από την έρημο -όπου στρατοπέδευαν- προς τη γη της επαγγελίας μ’ έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο. Τους οδηγούσε με τη νεφέλη του Αγίου Πνεύματος και μάλιστα με το στοιχείο του αιφνιδιασμού! «Ότε ανέβαινεν η νεφέλη από της σκηνής, τότε εσηκόνοντο οι υιοί Ισραήλ· και εν τω τόπω, όπου ίστατο η νεφέλη, εκεί εστρατοπέδευον», «…είτε την ημέραν είτε την νύκτα ανέβαινεν η νεφέλη, τότε αυτοί εσηκόνοντο. Δύο ημέρας ή ένα μήνα ή εν έτος εάν διέμενεν η νεφέλη επί της σκηνής, ισταμένη επ' αυτής, έμενον εστρατοπεδευμένοι οι υιοί Ισραήλ και δεν εσηκόνοντο· ότε δε αυτή ανέβαινεν, εσηκόνοντο. Κατά την προσταγήν του Κυρίου εστρατοπέδευον και κατά την προσταγήν του Κυρίου εσηκόνοντο…» βλ. Αριθμοί θ: 15-23 Ο Ιησούς του Ναυή, τον οποίο επίσης χρησιμοποίησε ο Θεός για να οδηγήσει το λαό Ισραήλ στη γη της επαγγελίας, τους προειδοποίησε ότι έπρεπε να παρατηρούν την κιβωτό της διαθήκης και να την ακολουθούν πιστά, γι’ αυτό και πρόσταξε το λαό: «Όταν ίδητε την κιβωτόν της διαθήκης Κυρίου του Θεού σας …και τους βαστάζοντας αυτήν, τότε σεις θέλετε κινηθή από των τόπων σας και υπάγει οπίσω αυτής· πλην ας ήναι διάστημα μεταξύ υμών και εκείνης …μη πλησιάσητε εις αυτήν, διά να γνωρίζητε την οδόν την οποίαν πρέπει να βαδίζητε· διότι δεν επεράσατε την οδόν ταύτην χθές και προχθές». Ναυή γ:3-4 Το ίδιο συνέβη προγενέστερα και στον Αβραάμ, όταν «διά πίστεως υπήκουσεν, ότε εκαλείτο να εξέλθη εις τον τόπον τον οποίον έμελλε να λάβη εις κληρονομίαν, και εξήλθε μη εξεύρων που υπάγει». Εβραίους ια:8 Σήμερα, οι χριστιανοί ξέρουμε ότι η οδός είναι ο Χριστός, αλλά αυτή την οδό δεν την έχουμε ξαναπερπατήσει μέχρι τέλους. Είναι, λοιπόν, πρωτόγνωρος και ανεξερεύνητος ο δρόμος προς τη βασιλεία των ουρανών για όλους. Φυσικά, σήμερα μπροστά μας έχουμε το γεγραμμένο λόγο του Θεού στον οποίον πρέπει να προσέχουμε «ως εις λύχνον φέγγοντα εν σκοτεινώ τόπω» Πέτρου Β’ α:19, γιατί οι Άγιες Γραφές είναι που μας περιγράφουν αυτό το δρόμο. Ένα δρόμο ελευθερίας και χάρης, με αγώνα αγιασμού, θλίψεις και δοκιμασίες, διωγμούς, ομολογία και καρποφορία, θαύματα, θεραπείες, διακονίες και πολλές άλλες θαυμαστές ενέργειες. Ο λόγος του Θεού είναι που μας οδηγεί, μας διορθώνει, μας φανερώνει την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε στα σταυροδρόμια που συναντάμε συχνά στη ζωή μας -μας οδηγεί στο Χριστό. Όλα αυτά όμως συμβαίνουν, όταν με ταπείνωση και επίγνωση της αναξιότητάς μας ζητάμε από τον Κύριο να μας τα αποκαλύψει. Μην πούμε ότι τα ξέρουμε όλα, μη νομίζουμε ότι δεν έχουμε ανάγκη από διορθώσεις και οδηγίες, γιατί τότε ο Κύριος δεν πρόκειται να μας αποκαλύψει τίποτε άλλο λόγω της έπαρσης και αυτοπεποίθησής μας στη γνώση του λόγου Του. «Και εάν τις νομίζη ότι εξεύρει τι, δεν έμαθεν έτι ουδέν καθώς πρέπει να μάθη» Κορινθίους Α’ η:2. Ο Κύριος είπε στους Ιουδαίους που είχαν καύχηση ότι είναι ο λαός του Θεού και «γνωρίζουν» το λόγο Του -αλλά στην πραγματικότητα είχαν καταντήσει μια κατεστημένη θρησκεία: «Ερευνάτε τας γραφάς, διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον· και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού· πλην δεν θέλετε να έλθητε προς εμέ, διά να έχητε ζωήν». Ιωάννης ε:39-40. Δηλαδή ο λόγος του Θεού μένει μία τυπική γνώση, ένα νεκρό γράμμα, που δεν μπορεί να καρποφορήσει και να τον απολαύσουμε ζωντανό στη ζωή μας, όσο και αν τον ερευνάμε, εάν δεν μας αποκαλυφθεί από τον ίδιο τον Κύριο και το Άγιο Πνεύμα Του, ώστε να μας οδηγήσει στο Χριστό που είναι η ζωή η αιώνιος και ο οποίος μας οδηγεί, μας φανερώνει και μας συμφιλιώνει με τον Πατέρα Θεό. «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού» Ιωάννης ιδ:6. Σίγουρα, έχουμε Πνευματικά εδάφη που δεν έχουμε κατακτήσει και μόνο αν με ταπείνωση το ομολογήσουμε πρώτα στους εαυτούς μας και μεταξύ μας, αλλά και στο Θεό και αφήσουμε τον Κύριο να πάει μπροστά, θα μας οδηγήσει μέσα από τα τεράστια και θαυμάσια που διαβάζουμε στο λόγο Του. Γι’ αυτό πρέπει να συνεχίσουμε την πορεία μας ακριβώς πίσω από τον Ιησού σαν εκπαιδευόμενοι μαθητές, «Εις είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός· πάντες δε σεις αδελφοί είσθε». Ματθαίος κγ:8, ώστε όλα αυτά να τα βρούμε και να τα απολαύσουμε στην προσωπική και εκκλησιαστική πορεία μας προς τον ουρανό. Είναι ενοχλητικό -και ανησυχητικό γι’ αυτούς- όταν γνωρίζει κανείς ανθρώπους που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα. Πόσο περισσότερο όταν μιλάμε για τα πράγματα του Θεού. Για τα ακατανόητα βάθη του αιώνιου Θεού! «Ιδού, ο Θεός είναι μέγας και ακατανόητος εις ημάς, και ο αριθμός των ετών αυτού ανεξερεύνητος». Ιώβ λς:26 Η εκκλησιαστική ιστορία ήταν (και είναι) γεμάτη από μεγάλες ή μικρότερες «κατεστημένες» εκκλησίες που τα ίδια τους τα δόγματα τις εμποδίζουν να αλλάξουν νοοτροπίες και μεθόδους όσο και αν οι Άγιες Γραφές -που κατά τα άλλα τις επικαλούνται- προσπαθούν να τις οδηγήσουν στην οδό του ουρανού, το Χριστό. Σαν αποτέλεσμα, έχουν καταντήσει ένα μίγμα του κόσμου και κάποιας μικρής μειονότητας αληθινών πιστών. Αλλά σήμερα βλέπουμε δυστυχώς και κάποιες άλλες εκκλησίες, κάποτε αναγεννημένες, κάποιες χαρισματικές, κάποτε πνευματικές και με καρπό, τώρα να αργοπεθαίνουν μέσα στις «αλήθειες» των δογμάτων τους, επαναπαυμένες στις αποκαλύψεις του παρελθόντος. Ενώ κρατάνε το λόγο του Θεού παρόλα αυτά δε βαδίζουν στο θέλημά Του. Γιατί δεν αφήνουν τον Κύριο να τις οδηγήσει. Βαδίζουν στα ίχνη, όχι του Χριστού αλλά του δόγματός τους. Και βρίσκονται σε απορία για την τωρινή τους κατάσταση, περιμένοντας μάταια τον Κύριο να τις αναζωπυρώσει και να τις ευλογήσει, μια και ουσιαστικά ο Κύριος συνεχίζει την οδό Του, αλλά αυτοί νομίζουν, μέσα στην αλαζονεία τους, πως έφτασαν στο προορισμό τους, παγιδευμένοι στη θρησκεία τους, όπως οι Φαρισαίοι, τυφλοί να δουν και να ακολουθήσουν το Μεσσία που περίμεναν, που όμως Τον είχαν ακριβώς μπροστά τους. Μπορεί αλήθεια ο Θεός να συνεργαστεί με τέτοιες νοοτροπίες; Πρέπει να προσέξουμε να μη χάσουμε την οδό, να προσέξουμε να μη χάσουμε το Χριστό! Φυσικά, πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν -μέχρι να ξανάρθει ο Κύριος να παραλάβει την εκκλησία Του- οι πιστοί που ανησυχούν και δεν επαναπαύονται, αλλά έχουν τα αισθητήρια γυμνασμένα, το νου του Χριστού και ακολουθούν τον Ιησού κατά πόδας προς τον ουρανό και οι οποίοι πρέπει να είναι παράδειγμα για όλους μας. Σίγουρα θα πρέπει -προοδευτικά- να έχουν και τα χαρακτηριστικά Του και τα σημεία που αναφέρονται στο λόγο Του, «διότι εκ του καρπού γνωρίζεται το δένδρον». Ματθαίος ιβ:33 Είθε ο Κύριος να δώσει σε όλους μας, νοήμονα και θέλουσα καρδιά και με τη χάρη Του να συμπορευθούμε στα ίχνη Του, χωρίς προκαταλήψεις, για να απολαύσουμε τα μεγαλεία που ο Κύριος θέλει να κάνει εν μέσω του λαού Του, για να δοξαστεί το όνομά Του. Η Οδός είναι και θα είναι πάντα πρωτόγνωρη, ώστε να εξαρτώμεθα πάντα από τον ζωντανό και αναστημένο Ιησού Χριστό και την παρουσία τού Αγίου Πνεύματός Του στην προσωπική και την εκκλησιαστική μας ζωή. Η φωνή του Ιησού αντηχεί και τώρα και απευθύνετε σε όλους μας: «Ακολούθει μοι». Ιωάννης κα:19 |
Ώρα
Βρείτε μας στο Facebook
Tελευταία ενημέρωση: 29-01-2012 12:43.
Επισκεψιμότητα
 | Σήμερα | 23 |
 | Χθες | 182 |
 | Αύτη την εβδομάδα | 818 |
 | Προηγούμενη εβδομάδα | 1226 |
 | Αυτό το μήνα | 4003 |
 | Προηγούμενος μήνας | 5478 |
 | Συνολικές επισκέψεις | 89718 |